Ubiegłoroczna finalistka za burtą, Radwańska poznała rywalkę

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: sonyericssonwtatour.com

Już na starcie turnieju Open Gaz De France w Paryżu (WTA Premier 700 tysięcy dolarów) z imprezą pożegnały się ubiegłoroczna finalistka Agnes Szavay oraz rozstawiona z „siódemką” Anabel Medina Garrigues. We wtorek do rywalizacji przystąpi Agnieszka Radwańska. Jej rywalką będzie ukraińska kwalifikatnka Oksana Ljubcowa.

Najbardziej zaciętym poniedziałkowym spotkaniem było starcie Kai Kanepi z Anabel Mediną Garrigues. Po 2 godzinach i 26 minutach gry górą okazała się Estonka, która w zeszłym tygodniu poprowadziła reprezentację swego kraju do awansu do baraży o Grupę Światową. W Paryżu 23-letnia Kanepi potwierdziła wysoką formę, tym razem w rywalizacji indywidualnej. 23. tenisistka światowego rankingu wyeliminowała Anabel Medinę Garrigues (nr 7). Spotkanie zakończyło się wynikiem 3:6, 6:2, 7:5. Po przegraniu pierwszej odsłony Estonka nie odpuściła i wyrównała stan meczu. Decydująca partia to popis waleczności ze strony 26-latka z Walencji. Medina Garrigues obroniła pięć piłek meczowych przy stanie 4:5, ale dwa gemy później była już bezradna, przegrywając do pięciu.

Przed rokiem uległa w finale Annie Czakwetadze. Teraz przegrała już w pierwszej rundzie. Pogromczynią Agnes Szavay została wracająca po kontuzji kolana Na Li. Chinka triumfowała 7:6(6), 6:2. Węgierka nie wygrała spotkania w WTA Tour od września poprzedniego roku. W Paryżu niestety potwierdziła słabą dyspozycję, zwłaszcza serwisową – aż 11 podwójnych błędów.

Powodów do radości nie mieli także miejscowi kibice. Jedyna Francuzka walcząca w poniedziałek w turnieju głównym, Virginie Razzano, ugrała zaledwie 5 gemów. Jej pogromczynią została młoda Rosjanka Anastasia Pawliuczenkowa, która triumfowała 6:4, 6:1.

Pierwszą rywalkę poznała także Agnieszka Radwańska. Rozstawiona z „czwórką” Polka zmierzy się z kwalifikantką Oksaną Ljubcową. 23-letnia Ukrainka pokonała w rundzie wstępnej Angelique Kerber, Zuzanę Kucovą oraz Aravane Rezai. Pojedynek dziesiątej rakiety świata z tenisistką końca drugiej setki zostanie rozegrany na korcie centralnym o godzinie 14. Transmisję ze spotkania planuje Eurosport.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Kaia Kanepi (Estonia) – Anabel Medina Garrigues (Hiszpania, 7) 3:6, 6:2, 7:5
Na Li (Chiny) – Agnes Szavay (Węgry) 7:6(6), 6:2
Anastasia Pawliuczenkowa (Rosja) – Virginie Razzano (Francja, WC) 6:4, 6:1

Zobacz komplet poniedziałkowych wyników turnieju 17eme Open GDF SUEZ w Paryżu!

Nadal i Murray pokonani w Rotterdamie

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Rafael Nadal i Andy Murray przegrali swoje mecze pierwszej rundy gry podwójnej turnieju ATP World Tour 500 w Rotterdamie. Hiszpan i Brytyjczyk, partnerujący swoim mało znanym rodakom, nie poradzili sobie z doświadczonymi deblistami. W grze pojedynczej awans odnotował jedyny grający dzisiaj tenisista rozstawiony, Nikołaj Dawydienko.

Dwa spotkania deblowe, z udziałem pierwszego i czwartego zawodnika rankingu singlowego udowodniły, że w męskim tenisie jest coraz większa specjalizacja. Tym samym najlepsi gracze indywidualni nie odnoszą sukcesów w duecie i odwrotnie. Rafael Nadal w Rotterdamie wystartował w deblu razem z Ignacio Coll – Riudavetsem, notowanym w piątej setce rankingu ATP. Hiszpanie otrzymali dziką kartę, ale ich start zakończył się już na pierwszej rundzie. Michael Llodra i Arnaud Clement, utytułowani debliści francuscy, pozwolili sobie na stratę jedynie siedmiu gemów. Ich kolejnymi przeciwnikami będą Julian Knowle i Andy Ram. Austriacko – izraelska para wyeliminowała z kolei innego faworyta konkurencji singlowej, Andy’ego Murraya i jego brytyjskiego kolegę, Jamesa Auckland 6:3, 6:4. W rywalizacji deblowej startuje również starszy brat Andy’ego, Jamie, ale jego partnerem jest Serb Dusan Vemić.

W turnieju singlistów Dmitrij Tursunow wygrał swoje pierwsze spotkanie w sezonie 2009, pokonując Arnaud Clementa 6:0, 6:3. Mecz na kortach w Rotterdamie trwał 69 minut i był jednostronnym widowiskiem. Francuski kwalifikant popełnił siedem podwójnych błędów serwisowych. Rosjanin przełamał fatalną passę czterech porażek w pierwszych rundach w styczniu i w lutym. Ten niechlubny rekord ustanowił w Doha, Sydney, Melbourne i Zagrzebiu.

W drugiej rundzie jest również Nikołaj Dawydienko. Kolejny reprezentant naszych wschodnich sąsiadów w bratobójczym pojedynku pokonał Igora Andriejewa 6:3, 6:2. Mecz ten również nie przysporzył większych emocji, wyżej notowany zawodnik dominował od pierwszych do ostatnich gemów. W drugiej rundzie jego rywalem będzie Julien Benneteau.

Pierwsza runda singla:
Nikołaj Dawydienko (Rosja, 3) – Igor Andriejew (Rosja) 6:3, 6:2
Dmitrij Tursunow (Rosja) – Arnaud Clement (Francja, Q) 6:0, 6:3

Pierwsza runda debla:
J. Knowle, A. Ram (Austria, Izrael, 4) – J. Auckland, A. Murray (W. Brytania, WC) 6:3, 6:4
A. Clement, M. Llodra (Francja) – I. C. Riudavets, R. Nadal (Hiszpania) 6:3, 6:4

Tenisista Tygodnia: Jeremy Chardy

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com / itftennis.com, foto:

W minionym tygodniu profesjonalni tenisiści walczyli w trzech turniejach ATP: w Vina del Mar, Johannesburgu i Zagrzebiu. Tym razem tytuł Zawodnika Tygodnia postanowiliśmy przyznać finaliście z afrykańskiego miasta złota, Jeremy’emu Chardy. Francuz po raz pierwszy dobrnął do najlepszej dwójki imprezy ATP i w dzisiejszym notowaniu rankingu światowego awansował na 54. miejsce – najwyższe w karierze.

Jeremy Chardy urodził się 12 lutego 1987 w Pau, niewielkiej francuskiej miejscowości, znajdującej się w departamencie Pireneje Atlantyckie. Jego ojciec, Guy, jest bankierem, matka Maryse zajmuje się domem. Ma dwoje starszego rodzeństwa – siostrę Stephanie (31 lat) i brata Thierry (28 lat). Przygodę z tenisem rozpoczął w wieku sześciu lat, a jego idolem jest Pete Sampras. Jeremy ma interesujące plany co do swojego zawodu po zakończeniu kariery sportowej, chce bowiem zostać aktorem.

Chardy jest graczem praworęcznym. We wrześniu 2005 osiągnął trzecie miejsce w mieszanym rankingu juniorskim. W rozgrywkach do lat osiemnastu zadebiutował w sezonie 2002, a w maju 2003 próbował swoich sił w eliminacjach do wielkoszlemowego Roland Garros. Wkrótce nastało pasmo dobrych wyników nastolatka z Pau, rozpoczęte zwycięstwem bez straty seta w Leidschendam w Holandii. W 2004 doszedł do półfinału Wimbledonu (przegrał z Gaelem Monfilsem), rok później na londyńskiej trawie był niepokonany (finał wygrał z Robinem Haase). Osiągnął też finał US Open (przegrany z Ryanem Sweetingiem) i finał Mistrzostw Świata Juniorów w Osace (uległ Marinowi Ciliciowi). W grze podwójnej jest wicemistrzem Roland Garros 2005, razem z Ukraińcem Siergiejem Bubką.

W sezonie 2006 zadebiutował w seniorskim turnieju Wielkiego Szlema w Paryżu i w pierwszej rundzie wyeliminował doświadczonego Jonasa Bjorkmana (by potem przegrać z Davidem Ferrerem). W 2007 po raz pierwszy znalazł się w gronie uczestników imprezy ATP; miało to miejsce w Marsylii. W meczu otwarcia uległ Jarkko Nieminenowi po trzech setach, z których każdy kończył się tie-breakiem. Przełomowy w wykonaniu Jeremy’ego był rok 2008. W maju otrzymał "dziką kartę" do French Open i doszedł do czwartej rundy, pokonując Frederico Gila, Davida Nalbandiana i Dmitrija Tursunowa. Zatrzymał go dopiero Nicolas Almagro. Triumf nad reprezentantem Argentyny w drugiej rundzie był jednocześnie jego pierwszym nad zawodnikiem z czołowej dziesiątki rankingu. 9 czerwca po raz pierwszy znalazł się wśród stu najlepszych tenisistów globu. W Londynie i Nowym Jorku spotkała go niezwykła historia, bowiem w pierwszych rundach znów grał z Portugalczykiem Gilem. To pierwsza taka sytuacja w erze open, że dwóch zawodników gra ze sobą w pierwszych rundach trzech turniejów wielkoszlemowych z rzędu.

W lipcu Francuz zakwalifikował się do zawodów w Gstaad i tam osiągnął pierwszy w karierze ćwierćfinał. Wkrótce awansował do jednej czwartej finału w Moskwie i odnotował debiut w zawodach ATP Masters Series w Paryżu. W tym roku odpadł w pierwszej rundzie w Doha, po czym był w ćwierćfinale w Sydney (przegrał z Richardem Gasquet), drugiej rundzie Australian Open (trafił na Novaka Djokovicia) i finale w Johannesburgu (w półfinale odniósł zwycięstwo nad Davidem Ferrerem, w ostatnim meczu uległ Jo-Wilfriedowi Tsondze).

Jeremy Chardy (Francja)
Data i miejsce urodzenia: 12 lutego 1987, Pau
Wygrane turnieje: 0
Finały turniejowe: 1 (Johannesburg 2009)
Ranking singlowy: 54 (9 lutego 2009)
Ranking deblowy: 209 (15 października 2007)
Debiut w turnieju profesjonalnym: Roland Garros 2006 (druga runda)
Wygrane nad zawodnikami z Top 10: 1 (David Nalbandian)
Największe osiągnięcie w Wielkim Szlemie: Roland Garros 2008 (czwarta runda)
Puchar Davisa: nie startował

Jeremy Chardy w Johannesburgu

1/16: Jeremy Chardy (Francja, 5) – Jiri Vanek (Czechy) 6:0, 6:4
1/8: Jeremy Chardy (Francja, 5) – Marco Chiudinelli (Szwajcaria, Q) 6:4, 6:4
1/4: Jeremy Chardy (Francja, 5) – Sebastien De Chaunac (Francja, Q) 7:6(4), 6:3
1/2: Jeremy Chardy (Francja, 5) – David Ferrer (Hiszpania, 2) 1:6, 7:6(9), 7:6(4)
F: Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 1) – Jeremy Chardy (Francja, 5) 6:4, 7:6(5)

Tam, gdzie mistrzowie mają na imię Andy

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Pięć ostatnich edycji turnieju ATP w San Jose wygrał tenisista o imieniu Andy. W czołówce światowej mamy dwóch takich zawodników: Andy’ego Roddicka (triumfatora z lat 2004, 2005 i 2008) oraz Andy’ego Murraya (mistrza z roku 2006 i 2007). W tym tygodniu szansę na obronę tytułu ma tylko Amerykanin. Brytyjczyk wybrał bowiem rozgrywaną w tym samym czasie imprezę w Rotterdamie.

Turniej, jaki w tym tygodniu odbędzie się w San Jose, to drugie najstarsze zawody tenisowe w Stanach Zjednoczonych (starsze niż wielkoszlemowe Roland Garros i Australian Open). Panowie po raz pierwszy walczyli w 1889 w Monterrey. Miasto – gospodarz wielokrotnie ulegało zmianie, najczęściej jednak rywalizacja toczyła się na kortach w Berkeley i San Francisco. Od 1994 karuzela ATP Tour przyjeżdża do San Jose. I od tego czasu tylko raz triumfował tam zawodnik nie używający jako ojczystego języka angielskiego – Włoch Renzo Furland. Jeżeli chodzi o polskie akcenty, to w 1979 w San Francisco do finału gry podwójnej doszli Wojciech Fibak i Frew McMillan z Republiki Południowej Afryki. Przegrali jednak z reprezentantami gospodarzy, Johnem McEnroe i Peterem Flemingiem.

W kalifornijskim turnieju z numerem jeden został rozstawiony Andy Roddick. Amerykanin to oczywiście główny faworyt gospodarzy. Urodzony w 1982 roku zawodnik może poszczycić się bardzo dobrymi wynikami w pierwszym miesiącu sezonu 2009. Najpierw doszedł do finału w Doha, potem do półfinału Australian Open. W Melbourne ograł broniącego tytułu Novaka Djokovicia, po czym uległ Rogerowi Federerowi. "A-Rod" ma na koncie 26 wygranych tytułów singlowych w cyklu ATP.

Po drugiej stronie singlowej drabinki znalazł się debiutant Juan Martin del Potro. Argentyńczyk, który już zdążył zadomowić się w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w pierwszym tygodniu nowego sezonu wygrał zawody w Auckland, w finale ogrywając Sama Querreya. W Melbourne doszedł do ćwierćfinału i tam gładko przegrał z mistrzem ze Szwajcarii (drugi i trzeci set do zera). Argentyńczyk w połowie sezonu 2008, tuż po wielkoszlemowym Wimbledonie, odnotował fenomenalną serię czterech zwycięskich turniejów z rzędu. Okazał się najlepszy w Stuttgarcie, Kitzbuehel, Los Angeles (po finale z Roddickiem) i Waszyngtonie.

W gronie faworytów turnieju w San Jose wymieniany jest również James Blake. Jeden z dwóch amerykańskich gwiazdorów ostatnich lat nigdy nie przebrnął tu przez półfinały. 30-latek mieszkający na Florydzie startował w tym roku tylko w jednej imprezie – wielkoszlemowym Australian Open. Blake osiągnął tam czwartą rundę i dalszą drogę zamknął mu broniący finałowych punktów Jo-Wilfried Tsonga. Amerykanin zajmuje aktualnie jedenaste miejsce na liście światowej.

Grono rozstawionych w konkurencji singlowej uzupełniają: Radek Stepanek, Mardy Fish, Sam Querrey, Igor Kunicyn i Robby Ginepri. Zwycięzca otrzyma czek na 95 000 dolarów i 250 punktów do rankingu ATP. W grze podwójnej faworytami do końcowego triumfu będą oczywiście najlepsi reprezentanci gospodarzy, bliźniacy, Bob i Mike Bryanowie. Co ciekawe, w pierwszym meczu zmierzą się z innymi bliźniakami, tym razem z Tajlandii – Sonchatem i Sonchaiem Ratiwatana. W San Jose nie występują zawodnicy polscy.

Informacje o turnieju:
– drabinka gry pojedynczej
– drabinka gry podwójnej
– wyniki eliminacji (sobota)
– wyniki eliminacji (niedziela)
– plan rozgrywek (poniedziałek)

Kubot blisko awansu

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atptennis.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Łukasza Kubota dzieli tylko jedno zwycięstwo od awansu do turnieju głównego Brasil Open, na kortach ziemnych w Costa do Sauipe. W drugiej rundzie eliminacji polski tenisista pokonał rozstawionego z numerem siódmym Borisa Paszańskiego 6:3, 3:6, 6:3. Decydujący mecz nasz reprezentant zagra z Hiszpanem Rubenem Ramirezem Hidalgo.

Pochodzący z Bolesławca tenisista występ w Costa do Sauipe rozpoczął od pokonania reprezentanta gospodarzy Vitora Requiao 6:1, 6:2. Dużo trudniejszą przeprawę Polak miał w drugiej rundzie eliminacji.

Pojedynek Łukasza Kubota i Borisa Paszańskiego trwał dwie godziny oraz dwadzieścia dziewięć minut. O losach każdego z setów decydowało tylko jedno przełamanie. Nasz reprezentant odnotował w rywalizacji z Serbem dziesięć asów, przy sześciu podwójnych błędach serwisowych. Polak wykorzystał w tym meczu dwie z dziewięciu szans na przełamanie.

W finałowej fazie eliminacji Łukasza Kubota czeka mecz z rozstawionym z numerem trzy Rubenem Ramirezem Hidalgo. Hiszpan w drugiej rundzie pokonał Olivera Maracha, z którym Kubot osiągnął w tym roku deblowy półfinał Australian Open i z którym zagra w parze również w Brazylii (polsko-austriacki duet został rozstawiony z numerem dwa).

Wszystkie spotkanie trzeciej rundy eliminacji rozegrane zostaną dziś w nocy czasu polskiego.

Wynik drugiej rundy eliminacji:
Łukasz Kubot (Polska) – Boris Paszański (Serbia, 7) 6:3, 3:6, 6:3

Zobacz komplet drugiej rundy eliminacji w Costa do Sauipe

Gonzalez po raz czwarty

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atptennis.com, foto: atptennis.com

Fernando Gonzalez po raz czwarty w karierze, a drugi raz z rzędu triumfował przed własną publicznością w turnieju Movistar Open. W finałowej konfrontacji Chilijczyk potrzebował zaledwie pięćdziesięciu pięciu minut, by pokonać Jose Acasuso 6:1, 6:3.

Turniej w Vina Del Mar został całkowicie zdominowany przez Fernando Gonzaleza, który w całych zmaganiach nie stracił ani jednego seta. Najtrudniejszą przeprawę faworyt gospodarzy miał w drugiej rundzie, w której pokonał argentyńskiego kwalifikanta Maximo Gonzaleza. W kolejnych spotkaniach Chilijczyk nie tracił więcej niż pięć gemów.

Tak było również i w finale, który nie trwał nawet godziny. Fernando Gonzalez nie dał rozstawionemu z numerem cztery Jose Acasuso ani jednej szansy na przełamanie. Reprezentant gospodarzy wykorzystał natomiast cztery z ośmiu break pointów, co zapewniło mu tak gładkie zwycięstwo. W całym spotkaniu Chilijczyk miał aż 83 procent trafionego pierwszego podania.

Dla Fernando Gonzaleza to jedenasty wygrany turniej ATP w karierze, a pierwszy w tym roku. Pochodzący z Santiago de Chile tenisista przed występem w rodzinnym kraju grał w tym sezonie tylko w Australian Open, gdzie w czwartej rundzie nie sprostał późniejszemu triumfatorowi całej imprezy – Rafaelowi Nadalowi.

„Każdy zawodnik marzy, żeby wygrać turniej w rodzinnym kraju, przed własną publicznością. Jestem szczęśliwy, że udało mi się tego dokonać już czterokrotnie i mam tylko nadzieję, że to nie był ostatni raz,” powiedział chilijskiej publiczności Gonzalez. „Zawsze to wspaniałe czuć tą energię idącą od publiczności. Nie ma nic lepszego niż to.”

Dla Jose Acasuso był to jedenasty finał turnieju ATP w karierze, a ósmy przegrany. 26-letni Argentyńczyk wygrał w Vina Del Mar w 2006 roku, przed pięcioma laty triumfował w Bukareszcie, zaś w 2002 roku był najlepszy w Sopocie.

„Jestem nieco rozczarowany, że nie grałem tak dobrze jakbym tego chciał,” przyznał po meczu Acasuso”. Fernando miał wspaniały tydzień i zasłużył na ten tytuł. Pomimo porażki wciąż uważam, że ten tydzień był dla mnie udany.”

Wynik finału:
Fernando Gonzalez (Chile, 1) – Jose Acasuso (Argentyna, 4) 6:1, 6:3